Yazı Detayı
21 Mart 2020 - Cumartesi 13:12 Bu yazı 162 kez okundu
 
Yaktın Bizi CORONA!
Cevat Baştan
 
 

Hayatımız değişti,

Herşey anlamını yitirdi...

Ne oldu bize böyle uşaklar?

 

Herseye ters yüz oldu.

 

Yanlış dediklerimizi şimdi doğru diye uygularken; Doğru dediklerimizi terk ettik.

 

Nasıl bir musibet, ne biçim bir bela.

İnsanlığa ne musallat oldu böyle.

 

Ne kaçıyorsun, ne saklanabiliyorsun!

 

Görünmüyor diye Allah’tan korkmayanlar,

Onun emirlerini yerine getirmeyenler,

Görünmeyen bir virüsten köşe bucak saklanıyorlar...

 

Çok korkunç bir virüs diyorlar, tedbir üstüne tedbir alıyorlar.

 

Ne durumlara düştük böyle.

 

Neydi günahımız Allah’ım?

 

Tonya’ya gidemez,

 

Kahveye gidemez, iki parti okey oynayamaz olduk.

 

Elimizi kendi yüzümüze süremiyoruz.

 

Uzatılan elleri havada bırakıyoruz.

 

Herşey uçtu gitti hayatımızdan.

 

Biri söylese “imkansız” derdik, “yok hayal kuruyorsun” derdik bundan altı ay önce.

 

Uçak biletleri çok pahalı diye, sefer sayıları az diye siyasetçilerin üzerinde tepinirken şimdi havadaki bütün uçaklar bir bir yere indi…

 

Kimse binmez oldu.

 

Kanada Otel ve Foleya dışında tüm oteller kapandı.

 

Kredi yurtları hastanelere çevrildi.

 

Trabzonspor şampiyon olacak diye değil, bu virüs nedeniyle tüm maçlar iptal edildi.

 

Omuz omuza attığımız sloganlar şimdi yok artık.

 

Üç kişi biraya gelip Tonya’da eylem yapamaz oldu.

 

Tonya’ya bu hafta otobüs geldi ama düşmemek için otobüste tuttuğumuz üst askıya, evdeki vestiyerin mumutuna hasmın gibi bakıyoruz şimdi.

 

Okullar da kapandı…

Çocuklar uzaktan eğitimde bilgisayarın başına geçti. Bilmedikleri soru karşısında “donmuş taklidi” yapıyor.

 

Belediye Başkanımız pazar yerini kapattı. İlçe dışından gelenlere ziyareti sınırlandırıp,

Bunları anonslarla duyurdu.

 

Lubarın döndüğü kahveler de kapandı.

 

Normalde kimin gücü yeterdi buna...

 

O da ne ki Kabe kapandı Kabe!

 

Toplantılar, kongreler, asker geceleri, düğünler, kutlamalar hepsi iptal oldu.

 

En çok cenazede bir araya geliyorduk. Kim olursa olsun cenazesine gidiyorduk. Şimdi ölsek kim gelir cenazemize...

 

Üç beş inanmış maskeli adam, o kadar.

 

Alamancı geldi mi koşardık evine. Şimdi Avrupa’dan gelen birisini görsek yolunuzu değiştiriyoruz.

 

Oysa bu yıl çok güzeldi hedeflerimiz,

 

Mavi yıldız çiçekli Kadıralak coşacaktı, tereyağı festivallinde yer yerinden oynayacaktı,

 

Her şey yalan oldu be...

 

Anamın elini öperken on defa düşünüyorsam, çıkardığım kıyafetlerin kimse yüzüne bakmıyorsa, işyerinde kimse yanıma gelmiyorsa, yalnızım dostlarım yalnızım artık.

 

Yanımda taşıdığım kolonyam, hapşırırsam kullandığım peçete ve kitaplarımdan başka bir şeyim yok artık.

 

Neydi o dargınlıklar, küskünlükler, siyasi hizipleşmezler, makam için en yakınındakileri hiçe saymalar…

 

Şimdi fark etmiyor değil mi?

 

Nereye gidiyorsak hep birlikte gidiyoruz...

 

Yaktın bizi CORONA!

 
Etiketler: Yaktın, Bizi, CORONA!,
Yorumlar
Haber Yazılımı